West Maleisie

We zijn vanuit Yogyakarta aangekomen in Kuala Lumpur (KL). De attractie van KL is natuurlijk de Petronas torens die beide 452 m hoog zijn. We konden alleen de brug bezichtigen op een hoogte van 170m, fraai uitzicht! Vooral de hoeveelheid lampjes van het aantal verdiepingen in de lift was al een attractie opzich.

We hebben nog wat inkopen moeten doen en KL is wel een goede plek! Shopping malls met meer dan 300 winkels, bioscopen, bowling centra’s en een attractie park. Het kan niet gek genoeg zijn hier.

Even een paar dagen uitblussen in een Nederlands klimaat: Cameron highlands. Veel regen bij een aangename temperatuur (15-20 graden). Heerlijk! Wat voelen we ons weer energiek! Onafhankelijkheidsdag vieren ze hier met optreden van allerlei groepen gevarieerd van dans tot vechtsport demonstraties. We hebben ook genoten van de fraaie uitzichten van theeplantages, natuurlijk onder het genot van verse thee. We hebben daar ook een keer “steamboat” geprobeerd. Dat is een chinees fondue met vlees, vis en groenten. Er zat zelfs een kwal tussen die na het koken wel erg klein was geworden en eigenlijk heel neutraal smaakte.

Wij zijn na de Cameron Islands naar Ipoh gegaan (een vies stadje) om daarna naar Perenthian Kecil te gaan. Perenthian Kecil is het “goedkoopste” eiland van de Perenthians. Hier heeft Jantien een dagje gedoken bij een wrak van een vrachtschip dat suiker vervoerde (bijnaam suckerwreck en gezonken in 2000) en Mike heeft gesnorkeld op verschillende plekken rond het eiland, hij heeft nog grote zeeschildpadden, kleine haaien (tot 1m) en veel leuke kleine visjes gezien. Het eiland heeft niet zoveel meer te bieden, dus zijn we de volgende dag weer opweg gegaan. We hoorde onderweg dat de situatie in Thailand niet stabiel is, dus zijn we in Kota Bahru gestopt en hebben we informatie vergaard over Thailand. We hebben hierop besloten om terug te gaan naar Kuala Lumpur.

  

De ramadan is hier aan de gang en gedurende de dag was het in het Noorden van Maleisie moeilijk om aan eten te komen. De meeste restaurants sluiten hun deuren of verkopen gewoon geen eten als het licht is. Lang leve de Chinezen, die hadden hun restaurant nog wel gewoon geopend.

De situatie in Thailand is nu erg onzeker en daarom hebben wij besloten om naar Cambodja te vliegen. Tevens zijn veel stakingen aangekondigd in het openbaar vervoer en daar willen wij geen last van krijgen, vooral niet als het daar uit de hand dreigt te lopen als je er eenmaal bent. We waren eerst van plan naar China te vliegen, maar de visa procedure is nu te streng voor ons. Deze is nu streng omdat de Paralympics nog aan de gang zijn. Wij hopen dat deze restricties snel opgeheven worden en dat hierdoor backpacken weer mogelijk is.

De Onderwaterwereld

Tijdens onze reis heeft Jantien een aantal keer gedoken en Mike een aantal keer gesnorkeld. Om iets van deze mooie ervaringen vast te leggen hebben we een wegwerp onderwatercamera gekocht. En je raad het al, deze foto’s zijn nou klaar! Zie hier de onderwaterwereld:

                         

Semporna & Sipadan

Als eerste willen wij Mike’s opa en oma feliciteren met hun 64 jarig huwelijk en dat ze nog lang samen gelukkig mogen zijn. Gefeliciteerd!

Na aankomst op Seporna zijn we op zoek gegaan naar een accomodatie. Voor 60 rm per nacht (12 euro), hebben we een mooi resort gevonden op het water. Vanaf het balkon hadden we uitzicht op het prachtige eiland Sabuan. Verder had het resort een groot zee aquarium waar we konden snorkelen met een “leopardshark”, een mooi geel met donkere stippen gekleurde haai van ongeveer 1,5 meter. Het is in het begin wel een beetje eng om met zulke grote vissen te zwemmen, maar ze doen niks.

  

Omdat het hier nu toptijd is, omdat Europa en Australie vakantie heeft, moesten we een dag langer wachten op een vergunning om te mogen duiken/snorkelen op Sipadan. Jantien maakte goed gebruik van de wachtdag, door vier keer te gaan duiken. Jantien heeft daarvan zelfs een keer ’s avonds gedoken.

De volgende dag zijn we naar Sipadan gegaan, we hoorden al dat dit tot de beste snorkel/duik plekken ter wereld behoort. We kunnen dit bevestigen! Sipadan is een eiland midden op oceaan. Sipadan is een koraaleiland bovenop een uitgewerkte vulkaan. Het koraal zit tot vijf meter diep en dan is er een kloof rondom het eiland van meer dan 600 meter diep. Hier komen veel zeedieren op af zoals zeeschildpadden, rifhaaien, hamerhaaien, grote scholen vissen en dit alles met extreem helder water waar met gemak tot 25 meter zicht is. En dit allemaal bij een oppervlakte watertemperatuur van 31 graden, hmmm…. Vanaf de boot zagen wij regelmatig een schildpaddenkop bovenkomen om lucht te happen (zie foto).

 

Michael was de enige snorkelaar, maar op Sipadan maakt het nauwelijks verschil. We hebben met grote zeeschildpadden gezwommen die bijna net zo groot zijn als onszelf, erg indrukwekkend!

Onze onderwater foto’s moeten nog ontwikkeld worden (wegwerp camera). Dus we doen het even met wat geleende foto’s

  

 

We zijn nu terug in Kota Kinabalu waar wij het visum voor Indonesie hebben kunnen ophalen. Zondag 20 Juli zal onze reis in Denpasar (Bali) vervolgen. Tot die tijd genieten we nog even na van de fantastische tijd die we hier op Borneo gehad hebben.

Uncletan’s jungle tour

Op naar een nieuw avontuur! Een jungletour in ”The Sungai Kinabatangan”. Een groot moeras vol met exotische dieren. We verblijven daar twee nachten in een muggennet in een kooi (om de apen en insecten weg te houden). We vonden dit wel echt gaaf! De tour bestaat uit twee korte wandeltochten (twee uur per stuk) en drie boottochten. Het duurde viereneenhalf uur voordat we van onze bed en breakfast in het junglekamp geariveerd waren. (verschillende bussen en een boot) Waarna we, na wat te hebben gegeten, direct weer de boot in gingen voor een nachtsafari. We hebben een aantal mooie vogels gespot en een slapende “probocius monkey” (de aap met een grote rode neus en een bierbuik). Deze aap wordt ook wel  “de hollander” genoemd, waarschijnlijk omdat wij de eerste Europeanen waren die Borneo bezochten.

  

Na terugkomst in het kamp, gingen wij naar bed waar wij allelei dierengeluiden hoorden van kikkers, een wild zwijn, vogels, etc. S’ochtends vroeg zijn we gelijk weer de boot in gestapt (6:30) voor een nieuwe bootsafari waar we mooie uitzichten hadden, maar weinig geluk hadden met het spotten van nieuwe dieren.

  

Toen we terugkwamen hebben we snel ontbeten, waarna we met de laarzen aan een jungle wandeling hebben gemaakt. We hebben allerlei dieren gezien zoals een schorpioen, kikkers, varanen, verschillende grote insecten en last but not leased: een urang utang met jong! Waar de gids ook enthausiast van werd, omdat deze niet veel gezien worden rond het kamp.

  

  

  

Bij terugkomst zijn we even gaan rusten om de laatste bootsafari (laat in de middag) te doen, waar we krokodillen, drie verschillende apensoorten en vogels gezien hebben.

  

Na het avondeten hebben we het spannendste van alles gedaan: een nachtwandeling door de jungle! Omdat het een moeras is zijn laarzen hier echt een pre. Je staat soms tot de knieen in het water. De nacht zorgt ervoor dat alle “enge” dieren tevoorschijn komen om te jagen zoals: tarentula’s (vogelspin) en vele andere veel te grote spinnen, schorpioenen, giftige kikkers, veel te grote en giftige insecten en een slapende vogel. Er werd gewaarschuwd niet aan bomen vast te houden, want voor je het weet schud je een giftige boomadder uit de boom. Wij vonden dit erg spannend, bijna alles is giftig of kan vervelend bijten terwijl je soms tot de knieen in het water staat. Soms heb je ook pas op het laatst door dat op een halve meter afstand een grote spin op de boom zit.

  

 

  

Toen de adrenaline gezakt was zijn we naar bed gegaan waar een grote spin in onze klamboe gekropen was! (nee dit is geen grap). Toch voor de zekerheid een gids erbij gehaald, voor je het weet is de spin giftig. Gelukkig was dit niet het geval, maar de gids durfde hem niet aan te raken want hij kon lelijk bijten. De volgende dag zijn we per boot en bus weer teruggebracht en konden we uitrusten van het avontuur. De accomodatie was erg schumier (ook niet raar in de jungle) dus we snakten wel naar een douche.

  

We willen nu naar Sipadan gaan voor een duik/snorkeltoer, helaas is het nu hoogseizoen dus we moeten een extra dag wachten om er tussen te kunnen. Maar ff een post maken dus

Website van de organisatie, hier staan mooie foto’s op: http://www.uncletan.com/

Mt Kinabalu, Poring Hot Springs & Turtle Island

Op de weg naar Oost Sabah komen we langs twee national parks: Mt Kinabalu en Poring Hot Springs. Kinabalu national park heeft een 4100 m hoge berg in het park, genaamd de Mt Kinabalu. Het schijnt dat je op een goede dag de Filipijnen kan zien. We hadden hier echt het gevoel dat het alleen maar om draait om zoveel mogelijk geld af te troggelen van toeristen. Je bent verplicht 60-70 euro p.p. te betalen voor een gids, overprijsde overnachtingskosten (15 euro p.p. voor een slaapzaalbed), entreeprijzen, verzekeringen, etc… en je moet nog zelf lopen ook nog! We hebben geprobeerd in het park te wandelen op paden waar het niet verplicht is om een gids te nemen, waar het niet dat we veel pech hadden met het weer. De hele dag heftige stortbuien, dus we hebben er voor gekozen een nachtje te blijven om vervolgens naar Poring Hot Springs te gaan. Dit omdat hier de kans het grootst was om de zeer zeldzame Refflesia bloem te zien bloeien. Deze bloem doet er ongeveer negen maanden over om in bloei te komen en bloeit dan vier tot zeven dagen om vervolgens af te sterven. De bloem kan groeien tot een doorsnede van meer dan een meter. We hebben er eentje mogen bewonderen van zo’n 70 cm! Op de dag dat wij vier jaar samen zijn, speciaal voor Jantien de grootste bloem ter wereld.

De 20 cent munt op de verschillende foto’s is zo groot als een euro munt.

 

We de volgende dag naar de Canopy walk (hangbrug) en de vlindertuin gegaan. De canopy walk was niet zo bijzonder, maar de vlindertuin maakte alles goed. Vlinders zo groot als je hand en allerlei insecten die je liever niet in je slaapzak wilt hebben als je ’s nachts slaapt. De laatste foto laat verschillende torren die aan het vechten zijn zien. Deze torren zijn echt giga (Zie eerdere foto). Wat hebben wij toch kleine insecten in Nederland!

  

  

Vervolgens hebben we een vier uur durende busreis naar Sandakan genomen, waar we Uncle Tan jungle tour en Turtle Island hebben geboekt.

 

Turtle Island is een klein eiland met plaats voor 50 toeristen per dag en is dus behoorlijk exclusief…. wat ons trekt om naar dit eiland te gaan zijn de grote zeeschildpadden die hier iedere dag aan land komen om hun eieren te leggen. Dit is ook (volgens de folders?) de enige plek ter wereld waar dat gegarandeerd is. Schildpadden komen namelijk alleen naar het eiland om eieren te leggen waar ze zelf geboren zijn. Op het eiland lopen rangers die de eieren verzamelen en veilig opbergen. (weg van roofdieren en mensen) totdat ze 30-60 dagen later uitkomen en ze losgelaten worden in de zee.

   

De tocht naar het eiland was al een avontuur. Eerst een tijd door een mangrovenbos met een boot en dan de zee tot een eiland waar we lunch nemen. Vervolgens zijn we naar turtle island gebracht, waar we onderweg nog zeeschildpadden zagen bovenkomen die aan het paren waren. Nooit gedacht dat ze zo groot waren! Op het eiland zelf hebben we een snorkelsetje gehuurd. Wat een teleurstelling, bijna al het koraal was daar kapot en we konden bijna geen vis meer zien. Dan maar een beetje uitwaaien op het strand om vervolgens naar de kantine te lopen voor wat meer informatie over de schildpadden. Even wat eten en dan is het wachten…. totdat een ranger de toeristen waarschuwd dat er een schildpad op het eiland is. Deze kwam al snel en voor we het wisten stonden we met twintig andere toeristen op het strand naar een “bevalling” (lees: tussen de achterpoten) te kijken van een zeeschildpad. Wat een indrukwekkend grote beesten zijn dat! 1m10 in schildlengte met een kop zogroot als een ananas. De ranger haalt de eitjes direct weg als ze uit de schildpad komen. Deze worden naar de “hatch” gebracht waar ze veilig weer in de grond worden gestopt met een stuk gaas eromheen. De andere ranger stond al klaar met een bak kleine schildpadjes om deze los te laten in de zee. Mike was er als de kippen bij om ze mee te helpen de zee in te komen (oppakken, goede kant opduwen). Ze zijn erg zacht en zwemmen erg schattig.

  

 

Omdat Jantien achteraan stond en ze niet goed had kunnen zien hebben we gevraagd een tweede ronde mee te maken. Normaal mag het maar een keer, maar ze waren flexible. De tweede groep was klein en nu kon iedereen de kleintjes meehelpen de zee indrijven. Wel jammer te weten dat maar 1 op de +/- 10.000 maar volwassen wordt, wellicht heeft het extra duwtje geholpen.

We vonden het allebei supergaaf en wij hadden het zeker niet willen missen!

Nog even als toetje onze video van de krat met kleintjes voordat ze losgelaten worden.

 

We hebben nu een rustdag omdat UncleTan Jungle tour morgen pas begint. Tijd om de weblog maar eens bij te werken.

Onderwater Avontuur in Kota Kinabalu

Op de eerste dag in Kota Kinabalu is Mike naar een Braziliaans Jiu Jitsu club (BJJ Borneo, Will Machado) geweest. Hij begon er al over te dromen, dus het werd tijd om weer eens wat te doen. De training is anders opgebouwd als in Nederland omdat de luchtvochtigheid extreem hoog is. Als je de armen strekt heb je al zweet op je rug staan.

Op de tweede dag zijn we begonnen met een duik cursus. Eerst een volle dag theorie gehad, heel vermoeiend. We hebben vanalles geleerd over de medische aspecten, wat er met je lichaam gebeurd en kan gebeuren onderwater, alles over natuurkundige druk onderwater, veiligheids aspecten, enz. Aan het einde van de dag een toets gedaan en allebei gehaald (Jantien zelfs met een score van 100% (mike 94%)). Dit was een erg vermoeiende dag, van 8.30 tot 18.30 theorie leren.

De volgende dag begon met alles leren over het materiaal, hoe het werkt, hoe je alles klaarzet en op doet. Daarna gingen we op het strand in ondiep water onze eerste oefeningen doen en dat ging niet voor iedereen even lekker. Mike kreeg last van verstikkingsvrees. Omdat dit het duiken niet leuk maakt is hij gestopt met de cursus. Jantien is vervolgens alleen verder gegaan. Oefeningen die de eerste dag aan bod kwamen water mondstuk vinden wanneer hij uit de mond raakt, bril schoonmaken (condens verwijderen), af doen en weer opzetten onderwater, zuurstof delen, enz. Allerlei handige dingen om te kunnen onderwater. Niet echt moeilijke oefeningen, kleine trukjes. Het moeilijkste blijft toch wel het idee van ademen onderwater, het voelt heel raar en onnatuurlijk aan. Naast al de oefeningen waren er ook nog 2 duiks die dag waarbij je alles mocht gaan toepassen en tussen het koraal en vissen mocht duiken.

De derde dag bevatte s’ochtens nog wat oefeningen zoals materiaal af doen onder water voor als je vast komt te zitten in vissersnetten en het in nood naar de oppervlakte zwemmen, voor bijvoorbeeld als je zuurstof op is. Daarnaast waren er nog 2 duiks waarbij je naar 18 meter diepte ging (de maximale diepte voor dit diploma). Dit was heel gaaf, heel veel vissen en koraal gezien. Je hebt onderwater net het gevoel dat je een astronaut bent, je bent gewichtsloos, en alle bewegingen gaan in slow motion. Jantien heeft er heel erg van genoten. Aan het eind van de derde dag heeft ze haar certificaat voor open water duiken behaald.

Omdat Mike gestopt was met zijn cursus is hij gaan snorkelen op het eiland waar de cursus plaats vond. Ook snorkelend waren er veel vissen en planten te zien onder water en hij heeft ervan genoten. Mike heeft zelfs nog een zeeschildpad gezien.

Borneo, Welkom in het Paradijs

Vanuit Singapore zijn we naar Johor Bahru gegaan om vanuit daar met het vliegtuig naar Kuching (Borneo) te vliegen. De eerste dag daar hebben we vooral wat informatie verzameld over wat er allemaal te doen is rond Kuching en dat bleek veel te zijn. We hebben een aantal dingen gedaan in de dagen daar op.

Een dagje zijn we naar Jongs Crocodile Farm geweest, een soort kleine mini dierentuin gespecialiseerd in krokodillen (ze hebben er zo’n 1000). We hebben allerlei soorten gezien, van babys tot krokodillen van 7 meter lang. Vooral het voeren was erg leuk. Ze hingen aan een touw boven het water een stuk vlees en de krokodillen sprongen uit het water op om dat vlees te pakken. Erg spectaculair om te zien.

     

De dag daarop zijn we naar de Fairy en de Wind caves geweest. De Wind caves zijn grotten zoals er 13 in een dozijn gaan, mooi, maar niet echt bijzonder. De Fairy caves daarentegen waren juist weer geweldig mooi, heel sprookjesachtig. De lichtval naar binnen toe was erg mooi en de grot was helemaal begroeid met allerlei planten. Je verwachte elk moment dat er elfjes zouden rondvliegen. Toen we bij de grotten waren hebben we een drietal maleisiers ontmoet die ons aanboden dat we wel mee mochten rijden naar een blauw (giftig) meer en de oerang oetang opvang. We waren met de bus heen gegaan en dat was een heel gedoe, dus dit vonden we een mooi aanbod. De rest van de middag hebben we met hun doorgebracht. Het blauwe meer was wel aardig, maar vooral de oerang oetang opvang was heel indrukwekkend. In dat centrum worden oerang oetangs weer voorbereid om terug te gaan naar de wildernis, ze hebben daar een heel groot stuk bos waar ze kunnen aclimatiseren en af en toe worden ze nog wat bijgevoerd. Wij waren er precies tijdens voedertijd en hebben meerdere apen gezien. Wat een mooie beesten.

    

Na Kuching zijn we naar Bako National Park gegaan. Dit is een klein national park dat aan de kust ligt, vlak bij Kuching. De reis er naar toe was al bijzonder, eerst met de bus naar Bako en daarna met een motorboot naar het park (park is niet over land bereikbaar). Hier vingen we de eerste glimps op van de mangrove bossen en een krokodil (slik, nu zonder hek). Een maal aangekomen hebben we ingechecked, gelunched en zijn we naar een strand gelopen op z’n 1 km afstand van het kamp. De wandeling was al erg avontuurlijk, door het regenwoud heen lopen, en op het strand werden we pas echt beloond. Er was namelijk helemaal niemand, het was een klein maar paradijselijk strand dat we helemaal voor ons zelf hadden. Er was ook veel wild life te zien, krabbetjes, vissen, spring visjes, een rog, te veel om op te noemen. Echt geweldig! We hebben hiervan genoten en ook nog heel ff gezwommen totdat een engelse “tokkie” familie het strand ook gevonden hadden.

   

 

De volgende dag zijn we een wat steverige wandeling gaan maken, naar een uitkijkpunt boven op een klif. Daar hebben we genoten van het uitzicht en het weer. Want het is in de jungle zo benauwd dat je na 5 minuten al drijf nat bent van het zweet. We dachten dat we in India al veel zweette, maar hier was het pas echt erg. Je bent de hele dag door en door weekt, en je t-shirt uithangen heeft geen nut, het droogt er ook niet. Maar boven op de klif stond een schuilhutje waar je in de schaduw kon zitten en er was een lekker koel briesje, heerlijk. Hierna zijn we naar een ander strand gelopen en hebben we daar nog even een uurtje gezwommen en daarna weer terug gelopen naar het kamp. S’avonds hebben we een nachtwandeling gedaan met een gids. Dit was ook wel erg spannend, helaas niet zo veel dieren gezien, maar wel veel opgestoken. De gids heeft veel uitgelegd over hoe je dieren kan opsporen, herkennen, enz. Dit was erg leerzaam en leuk.

   

De volgende dag hebben we echt een zware dag gehad, een tocht van 17 km door de jungle heen gelopen. Het pad was erg zwaar, maar de tocht was erg mooi. Tot vlak voor het einde vonden we het erg jammer dat we nog weinig echt wild hadden gezien, voor de proposcis apen (bedrijgde apen soort) hadden we nog niet gezien. Maar vlak voor we het kamp bereikte werden we getrakteerd op een hele grote groep van deze apensoort. Wat een mooie beesten. Zitten zo lekker rustig in de boom te genieten van hun bladeren. Deze apen zijn te herkennen aan hun grote neus, en het was een appart gezicht om te zien.

  

Nu zijn we weer terug in Kuching en genieten we nog na van Bako. Onze eerste indruk van Oost-Maleisie is erg goed. De mensen hier zijn super vriendelijk en behulpzaam. Het eten is heerlijk, lijkt wel wat op indonesisch, veel nasie, geroerbakte groentes en sausjes. En de natuur is ADEMBENEMEND MOOI. Tot nu toe vermaken we ons hier prima en blijven waarschijnlijk nog wel een tijdje op Borneo. Onze volgende bestemming is Miri waar ons avontuur weer verder gaat.