Ohrid
Vanuit Gostivar zijn we met de bus naar een tolpoort en daar met een shared taxi in Struga aangekomen. In Struga hebben een (betaalde) lift naar Ohrid genomen. We zijn daar in een leuk gasthuis terechtgekomen. Twee oudere mensen verhuurde een paar kamers boven hun eigen huis, hele leuke en lieve mensen.
De volgende dag hebben we een rondje gelopen door het centrum waar wij verschillende kerkjes en het meer bekeken hebben. Michael had helaas iets verkeerds gegeten waardoor wij twee dagen rust hebben moeten nemen.
Brujcino eco village & trek
Na 2 dagen rust zijn we weer verder gegaan. Vanuit Orhid zijn we via Resen in Brujcino terecht gekomen. Er was alleen niemand te bekennen toen wij aankwamen, het was immers laag seizoen. Na een ruim uur gewacht te hebben bij het centrum kwam iemand vragen of wij een overnachting nodig hadden. Wij konden bij hem thuis slapen en omdat hij een beetje engels kon hadden. De hut bovenop de berg was dicht buiten het weekend dus we moesten zelf eten meenemen. We hebben ‘s avonds inkopen gedaan bij het winkeltje voor onze trek, er was alleen erg weinig te krijgen dus we moesten creatief zijn. Vroeg onder de wol en lekker vroeg beginnen met lopen!
Trek (Pelister National Park)
We zijn de eerste trekdag om 6:30 begonnen om de warmte een beetje voor te blijven. We moesten alle spullen meesjouwen omdat we niet terug zouden keren in Brujcino. Na een uur lopen kwamen we een mooie salamander tegen met gele stippen, wat een leuke verrassing! Verder was tijdens de tocht het uitzicht schitterend en hoe hoger we kwamen hoe meer wij van het meer (Lake Prespa) konden zien. Het pad was goed aangegeven en we zijn onderweg geen mensen tegengekomen.
Boven de boomgrens lag er redelijk wat sneeuw, wat het wel zwaarder maakte, maar het uitzicht was schitterend! Er lag nog ijs op het meer naast de hut. Naast de gesloten berghut stond een klein schuilhutje, die wij eerst opgeruimd hadden en ons geinstalleerd hebben om er uit te kunnen rusten. Van slapen was niet veel terecht gekomen want het was erg koud ‘s nachts. En dit met alle kleding aan in een zomer slaapzak. Voor het slapengaan hebben we nog onze maaltijd op bourgondischwijze opgegeten (zonder bestek). De volgende ochtend zijn we om 5:30 begonnen met lopen, waar wij door de sneeuw de aanwijzingen niet konden vinden. Door onze schets, want kaart konden wij het niet noemen, wisten we ongeveer waar wij naartoe moesten. Uiteindelijk zijn we op het pad terecht gekomen en hebben wij ongeveer 25 km gelopen richting een dorp aan de rand van het national park. Wij konden daar met een taxi naar Bitola komen waar wij de bus richting Prilep hebben genomen.
In Prilep hebben we weer 2 dagen rust gehouden omdat mike weer niet helemaal lekker was. De laatste dag hebben wij de trein genomen richting Veles, waar wij op de internationale trein richting Thessal0niki zijn gestapt. Onze vlucht ging gelukkig gewoon door, maar door de aswolk waren er wel verschillende vliegvelden dicht in Spanje, Portugal, Ierland, Engeland en Zuid Duitsland. Een spannend einde aan een hele ontspannen vakantie!
