Bagan en op weg naar huis

By jantienenmike

We zijn met een bus via een zandweg vol met kuilen naar Bagan gegaan. De volgende dag zijn we met paard en wagen langs het enorme tempelcomplex gegaan. Er wordt geschat dat er ongeveer 2200 tempels in een paar vierkante kilometer staan. De grootte van het complex is vergelijkbaar met die van de Angkor Watts, alleen is het detail allemaal wat minder. Doordat toeristen massaal weggebleven zijn in de afgelopen twee jaar is de verhouding verkoper en toerist erg scheef. Het was niet altijd even leuk om de grote tempels te bezoeken. Vooral de schaal van het complex was erg indrukwekkend.

img_5667  img_5578  img_5650 

img_5646 img_5683

De laatste dag hebben wij met een gehuurde fiets zelf nog de oude binnenstad bekeken. Dezelfde middag hebben we de reis naar huis ingelast. Een 15 uur durende busrit over een zandweg vol kuilen richting Yangon. Vanaf Yangon zouden we terugvliegen naar Bangkok en een last minute naar huis proberen te regelen op het vliegveld. Dit was allemaal gelukt en na vier dagen van weinig slaap zijn we terug in het land, waar we door een ontvangst commitee groots zijn ontvangen. Het was wel even wennen, in Bangkok was het 25 graden toen we vertrokken en in Nederland was het -7! Schaatsen, erwtensoep en een frikandel speciaal, dat hebben we gemist :)

01_schiphol_05 01_schiphol_09 02_bij_loek_thuis_1

Nog even over onze keuze om naar Burma te gaan: Er is een hoop discussie in de media over het wel en niet boycotten van Myanmar als toerist. Wij zijn van mening dat als je als toerist het meeste geld uitgeeft aan de lokale bevolking, deze ook het meest ervan profiteerd. Dit houdt in: Ongeorganiseerd reizen, verblijven in niet overheid gerunde hotels, fietsriskja’s nemen en bij lokale restaurants eten. Volgens cijfers wordt 22 miljoen euro aan inkomsten generereerd uit toerisme en een schunnige 600 miljoen euro alleen al door een contract met Total (olie & gas). Wij hebben met onze eigen ogen gezien dat de lokale bevolking onder de handelsboycot leidt, maar de rijke vriendjes van de regering rijden daar in grote chinese auto’s rond. Wij snappen niet helemaal hoe de boycot ervoor moet zorgen dat de regering hun politieke koers rigoreus gaat veranderen?

De mensen uit Burma zijn de vriendelijkste en armste mensen die wij hebben ontmoet tijdens onze reis. Wij hebben ons afgevraagd of dit een samenhang heeft. Uitgenodigd worden een kopje thee te drinken en dat de mensen vervolgens ook voor ons perse willen afrekenen……

Reageer