Vanuit Bangkok zijn we naar Yangon gevlogen, dit omdat het niet mogelijk is om over land Myanmar in te gaan. Het viel ons direct op dat het erg armoedig was vergeleken met de rest van Azie. Ook reden er nog veel auto’s en bussen rond uit de jaren ‘50, ‘60 en ‘70, wat waarschijnlijk het gevolg is van de handel embargo’s. Na een paar uurtjes te hebben geslapen (we moesten al om 4 uur op) zijn we een rondje gaan lopen door de stad. We waren nog geen 5 minuten onderweg en er kwam een oud vrouwtje naar ons toe die ons een fijne kerst kwam wensen (het was 2e kerstdag). Wat prachtig, om zo welkom te worden geheten in een land. Overal waar we liepen groette mensen ons vriendelijk, zwaaide ze naar ons altijd met een brede glimlach op het gezicht. We zijn die middag naar een tempel geweest waar we een monnik hebben ontmoet die ons de rest van de dag rondgeleid heeft. De tempels waren heel mooi, veel goud en zelfs nog een haar van Boedha. We kregen een goede eerste indruk van Myanmar.
De volgende dag zijn we weer met dezelfde monnik opstap gegaan. Dit maar zijn we eerst naar een hele grote liggende Boedha geweest. Deze was erg indrukwekkend, heel groot en mooi versierd. Daarna zijn we naar Shwedagon Paya geweest, de bekenste tempel van Myanmar. Deze pagoda is 98m hoog en er staat een heel complex omheen. Deze was echt prachtig, alles was echt goud en het blonk mooi in de zon. Doordat we door een monnik waren rondgeleid kregen we ook veel achtergrond informatie over Boedisme, hoe bepaalde rituelen daar werken zoals het inwijden van jonge monikken. Het was allemaal prachtig om te zien.
Na een rustdag zijn we met de bus naar Mandalay gegaan, de laatste koninklijke hoofdstad van het land. Helaas werden we daar allebei een beetje ziek van het eten en moesten we dus wat rustiger aan doen. De eerste dag dat we wat gedaan hadden, hadden we een fietsriksja gehuurd die ons door de stad heeft rondgereden. Langs een paar tempels op, waar een van de tempels een boedha beeld had met een 15cm dikke (24 karaats) goudlaag. Verder zijn we naar een werkplaats geweest waar ze bladgoud maken en we eindigde op Mandalay Hill om vanaf daar de zonsondergang te zien. Een mooi dagje, al hadden we aan het einde wel lamme handen van al dat zwaaien naar mensen toe. Verder kwamen we nog een bord tegen van de “niet zo geliefde” regering.
De tweede dag zijn we naar Mingun geweest met de boot, een uurtje varen vanaf Mandalay. Hier staat een hele grote ruïne met gigantische scheuren erin, veroorzaakt door een aardbeving. De ruïne is alleen het fundament van wat ooit de grootste pagoda ter wereld had moeten worden. Maar omdat de koning vroegtijdig kwam te overleiden is hij nooit afgemaakt. Wanneer hij afgemaakt zou zijn, zou hij 150 meter hoog zijn. We hebben lekker een beetje rondgewandeld langs de ruïnes op en zijn daarna weer met de boot terug gegaan.
Daarna is Jantien nog een dagje alleen op pad geweest, omdat Mike last van zijn maag had. We hadden een tour geboekt met een gids, die hadden we al een keer uitgesteld en dat wilde we niet nog een keer doen. De tour ging langs een mooi houten klooster, een brug, mooie landschapjes, oude ruïnes en weer eindigend op een heuvel om van het uitzicht te genieten. Ook deze dag eindige met lamme handen 
.
Yangon en Mandalay waren erg leuk, de siteseeing was mooi, maar het mooist waren nog wel de mensen. Waar we ook kwamen, overal werden we met een brede glimlach ontvangen.
