Vanuit China zijn we naar Laos gegaan en de verandering was direct te merken toen we bij de duane stonden. Het visa bestaat uit een stempel met een krabeltje en het ging allemaal erg ongeorganiseerd wat wel eens leuk was na het strak georganiseerde China. Na de grens werden we opgewacht door een aantal taxi chauffeurs die ons een ritje wilde aanbieden. Tot onze verbazing vroegen ze direct de lokale prijs voor het ritje, zonder af te dingen. Welkom in Laos!
We zijn vanuit de grensplaats Boten naar Luang Nam Tha gegaan, een voor Laos begrippen grote stad van 30.000 inwoners. Na een dag wat extra uurtjes uitgerust te hebben we een trek gedaan in het natuurreservaat “Nam Ha”. De trek werd georganiseerd door een nieuw bedrijf die deze trek pas een aantal keer georganiseerd had, waardoor wij dachten dat we naar een dorp konden komen waar weinig toeristen komen. Alle treks in dat gebied gaan op een eco-toerisme manier, waarbij de natuur en de lokale traditioneel wonende mensen beschermd blijven. Het geld wordt goed verdeeld onder iedereen en de natuur wordt beschermd.
We zijn met een truc naar een dorp gereden aan de rand van het reservaat en zijn daar met een lokale gids en een engelssprekende trekkings gids aan de tocht begonnen. De lokale gids was de dorpshoofd en had maar enkele malen een blanke ontmoet. We zijn van het dorp de jungle ingetrokken waar het dorpshoofd ons uitlegde hoe we tijgerpoep konde herkennen. Al het eten bestaat uit plakrijst met een pittig drapje waar je uiteraard met de handen het rijst induwt, heerlijk! Maar het gaat wel vervelen na een paar dagen 
Na zes uur lopen hebben we het basiskamp bereikt. Deze waren de dorpelingen nog aan het opbouwen toen wij aankwamen. Sommige dorpelingen waren een beetje schuw, maar toen het ijs gebroken was leerde wij hoe ze foto’s moesten maken en hadden ze dolle pret. Er is geen woord Engels te bekennen dus met wat handgebaren hebben we toch een leuke dag gehad. De volgende dag zijn we afgedaalt en hebben we nog een gift gekregen van het dorpshoofd (een zelfgemaakte bamboo doos, echt super aardig), waarna we terug zijn gegaan naar Luang Nam Tha.
De dag daarna hebben we een mountainbike gehuurd en de omgeving een beetje verkend. De mountainbike was ook echt nodig want asfalt is onbekend in vele dorpen die we onderweg zijn tegengekomen. In deze dorpen lopen overal kippen, varkens, koeien, noem het maar op los over straat wat een heerlijke atmosfeer geeft.
Nadat we Nam Tha wel voor een groot deel gezien hadden zijn we met een lokale bus naar Luang Prabang gegaan. Deze plaats is behoorlijk toeristisch met sourenirsmarkten, BierLao, pizza’s, dure overnachtingen en VIP Deluxe bussen. Dit was even een shock na het rustige noorden en daarom zijn we er maar een dag gebleven. Deze dag zijn we naar het paleis geweest en enkele bekende kloosters. De kloosters en tempels waren erg mooi en anders dan we op andere plekken gezien hadden. Helaas vonden we de sfeer in Luang Prabang helemaal niks, meer toeristen dan lokale mensen, en daardoor heb je niet meer het gevoel dat je in Laos bent. Daarom zijn we maar snel weer verder gereisd.
Het noorden was erg leuk, relaxed en even weer een frisse neus gehaald(geen smok en beton). We hebben genoten van de trek en de mensen die we ontmoet hebben. Helaas viel Luang Prabang wat tegen, maar voor een dag was het nog best ok.
