Vanuit Singapore zijn we naar Johor Bahru gegaan om vanuit daar met het vliegtuig naar Kuching (Borneo) te vliegen. De eerste dag daar hebben we vooral wat informatie verzameld over wat er allemaal te doen is rond Kuching en dat bleek veel te zijn. We hebben een aantal dingen gedaan in de dagen daar op.
Een dagje zijn we naar Jongs Crocodile Farm geweest, een soort kleine mini dierentuin gespecialiseerd in krokodillen (ze hebben er zo’n 1000). We hebben allerlei soorten gezien, van babys tot krokodillen van 7 meter lang. Vooral het voeren was erg leuk. Ze hingen aan een touw boven het water een stuk vlees en de krokodillen sprongen uit het water op om dat vlees te pakken. Erg spectaculair om te zien.
De dag daarop zijn we naar de Fairy en de Wind caves geweest. De Wind caves zijn grotten zoals er 13 in een dozijn gaan, mooi, maar niet echt bijzonder. De Fairy caves daarentegen waren juist weer geweldig mooi, heel sprookjesachtig. De lichtval naar binnen toe was erg mooi en de grot was helemaal begroeid met allerlei planten. Je verwachte elk moment dat er elfjes zouden rondvliegen. Toen we bij de grotten waren hebben we een drietal maleisiers ontmoet die ons aanboden dat we wel mee mochten rijden naar een blauw (giftig) meer en de oerang oetang opvang. We waren met de bus heen gegaan en dat was een heel gedoe, dus dit vonden we een mooi aanbod. De rest van de middag hebben we met hun doorgebracht. Het blauwe meer was wel aardig, maar vooral de oerang oetang opvang was heel indrukwekkend. In dat centrum worden oerang oetangs weer voorbereid om terug te gaan naar de wildernis, ze hebben daar een heel groot stuk bos waar ze kunnen aclimatiseren en af en toe worden ze nog wat bijgevoerd. Wij waren er precies tijdens voedertijd en hebben meerdere apen gezien. Wat een mooie beesten.
Na Kuching zijn we naar Bako National Park gegaan. Dit is een klein national park dat aan de kust ligt, vlak bij Kuching. De reis er naar toe was al bijzonder, eerst met de bus naar Bako en daarna met een motorboot naar het park (park is niet over land bereikbaar). Hier vingen we de eerste glimps op van de mangrove bossen en een krokodil (slik, nu zonder hek). Een maal aangekomen hebben we ingechecked, gelunched en zijn we naar een strand gelopen op z’n 1 km afstand van het kamp. De wandeling was al erg avontuurlijk, door het regenwoud heen lopen, en op het strand werden we pas echt beloond. Er was namelijk helemaal niemand, het was een klein maar paradijselijk strand dat we helemaal voor ons zelf hadden. Er was ook veel wild life te zien, krabbetjes, vissen, spring visjes, een rog, te veel om op te noemen. Echt geweldig! We hebben hiervan genoten en ook nog heel ff gezwommen totdat een engelse “tokkie” familie het strand ook gevonden hadden.
De volgende dag zijn we een wat steverige wandeling gaan maken, naar een uitkijkpunt boven op een klif. Daar hebben we genoten van het uitzicht en het weer. Want het is in de jungle zo benauwd dat je na 5 minuten al drijf nat bent van het zweet. We dachten dat we in India al veel zweette, maar hier was het pas echt erg. Je bent de hele dag door en door weekt, en je t-shirt uithangen heeft geen nut, het droogt er ook niet. Maar boven op de klif stond een schuilhutje waar je in de schaduw kon zitten en er was een lekker koel briesje, heerlijk. Hierna zijn we naar een ander strand gelopen en hebben we daar nog even een uurtje gezwommen en daarna weer terug gelopen naar het kamp. S’avonds hebben we een nachtwandeling gedaan met een gids. Dit was ook wel erg spannend, helaas niet zo veel dieren gezien, maar wel veel opgestoken. De gids heeft veel uitgelegd over hoe je dieren kan opsporen, herkennen, enz. Dit was erg leerzaam en leuk.
De volgende dag hebben we echt een zware dag gehad, een tocht van 17 km door de jungle heen gelopen. Het pad was erg zwaar, maar de tocht was erg mooi. Tot vlak voor het einde vonden we het erg jammer dat we nog weinig echt wild hadden gezien, voor de proposcis apen (bedrijgde apen soort) hadden we nog niet gezien. Maar vlak voor we het kamp bereikte werden we getrakteerd op een hele grote groep van deze apensoort. Wat een mooie beesten. Zitten zo lekker rustig in de boom te genieten van hun bladeren. Deze apen zijn te herkennen aan hun grote neus, en het was een appart gezicht om te zien.
Nu zijn we weer terug in Kuching en genieten we nog na van Bako. Onze eerste indruk van Oost-Maleisie is erg goed. De mensen hier zijn super vriendelijk en behulpzaam. Het eten is heerlijk, lijkt wel wat op indonesisch, veel nasie, geroerbakte groentes en sausjes. En de natuur is ADEMBENEMEND MOOI. Tot nu toe vermaken we ons hier prima en blijven waarschijnlijk nog wel een tijdje op Borneo. Onze volgende bestemming is Miri waar ons avontuur weer verder gaat.
