Onderwater Avontuur in Kota Kinabalu

Op de eerste dag in Kota Kinabalu is Mike naar een Braziliaans Jiu Jitsu club (BJJ Borneo, Will Machado) geweest. Hij begon er al over te dromen, dus het werd tijd om weer eens wat te doen. De training is anders opgebouwd als in Nederland omdat de luchtvochtigheid extreem hoog is. Als je de armen strekt heb je al zweet op je rug staan.

Op de tweede dag zijn we begonnen met een duik cursus. Eerst een volle dag theorie gehad, heel vermoeiend. We hebben vanalles geleerd over de medische aspecten, wat er met je lichaam gebeurd en kan gebeuren onderwater, alles over natuurkundige druk onderwater, veiligheids aspecten, enz. Aan het einde van de dag een toets gedaan en allebei gehaald (Jantien zelfs met een score van 100% (mike 94%)). Dit was een erg vermoeiende dag, van 8.30 tot 18.30 theorie leren.

De volgende dag begon met alles leren over het materiaal, hoe het werkt, hoe je alles klaarzet en op doet. Daarna gingen we op het strand in ondiep water onze eerste oefeningen doen en dat ging niet voor iedereen even lekker. Mike kreeg last van verstikkingsvrees. Omdat dit het duiken niet leuk maakt is hij gestopt met de cursus. Jantien is vervolgens alleen verder gegaan. Oefeningen die de eerste dag aan bod kwamen water mondstuk vinden wanneer hij uit de mond raakt, bril schoonmaken (condens verwijderen), af doen en weer opzetten onderwater, zuurstof delen, enz. Allerlei handige dingen om te kunnen onderwater. Niet echt moeilijke oefeningen, kleine trukjes. Het moeilijkste blijft toch wel het idee van ademen onderwater, het voelt heel raar en onnatuurlijk aan. Naast al de oefeningen waren er ook nog 2 duiks die dag waarbij je alles mocht gaan toepassen en tussen het koraal en vissen mocht duiken.

De derde dag bevatte s’ochtens nog wat oefeningen zoals materiaal af doen onder water voor als je vast komt te zitten in vissersnetten en het in nood naar de oppervlakte zwemmen, voor bijvoorbeeld als je zuurstof op is. Daarnaast waren er nog 2 duiks waarbij je naar 18 meter diepte ging (de maximale diepte voor dit diploma). Dit was heel gaaf, heel veel vissen en koraal gezien. Je hebt onderwater net het gevoel dat je een astronaut bent, je bent gewichtsloos, en alle bewegingen gaan in slow motion. Jantien heeft er heel erg van genoten. Aan het eind van de derde dag heeft ze haar certificaat voor open water duiken behaald.

Omdat Mike gestopt was met zijn cursus is hij gaan snorkelen op het eiland waar de cursus plaats vond. Ook snorkelend waren er veel vissen en planten te zien onder water en hij heeft ervan genoten. Mike heeft zelfs nog een zeeschildpad gezien.

Olierijkdom in Brunei

We zijn vanuit Kuching naar Miri gevlogen, aan de andere kant van de provincie. Daar hebben we twee nachtjes doorgebracht, lekker geluierd, niet veel gedaan. In Miri is ook niet zo veel te doen. Daarom zijn we maar snel doorgegaan naar Brunei, s’ochtends vroeg op. Na een hoop uurtjes en bus wissels kwamen we aan in de hoofdstad Bandar Seri Bagawan (BSB).

Brunei is een echte olie staat, dat zagen we al snel aan alle ja-knikkers die we langs de weg zagen staan. Veel rijkdom, al is het hier niet zo extreem als in bijvoorbeeld in Dubai, maar toch erg leuk. We hebben een volle dag in Brunei doorgebracht en dat was genoeg.

    

S’ochtends zijn we eerst naar het Brunei museum gegaan, waar vanalles te zien is, o.a. een olie en gas hal,  islamitische kunst hal, onderwater hal, inheemse diersoorten hal, etc. Dit musuem was wel leuk, het museum waar we daarna waren, het Malay technology museum, wat minder. Daar had je wat taferelen staan die het leven van vroeger moesten uitbeelden, poppen die beroepen aan het uitoefenen waren in oude houte hutjes. Het was allemaal een beetje flauw en het zag er erg nep uit. Na deze twee museums (die net buiten het centrum liggen) zijn we naar het centrum gegaan. Eerst zijn we daar naar het Royal Regalia museum gegaan over de sultan van Brunei. Hier konden we zien in wat voor een rijkdom de sultan leeft (een aantal jaren geleden de rijkste man ter wereld). Dit was wel aardig, veel bling-bling kijken.

Daarna zijn we naar de Sultan Omar Ali Saifuddin Mosque gegaan. Dit was een mooi gebouw, maar we mochten er amper in. Als niet moslim zijnde moesten we beide een lang zwart gewaad aan (wat niet zo erg is), maar we mochten vervolgens alleen in de ingang blijven staan, op een tapijt van 2 bij 4 meter. Het is een gigantisch gebouw, en vanaf alleen dat tapijt zie je er niet zo veel van. Dit vonden wij erg jammer en het voelde niet gastvrij. Na de moskee zijn we naar het water dorp gegaan (een dorp gebouwd op het water). Hier was niet zo veel te doen, soort woonwijk, maar het was grappig te zien hoe het hele dorp op het water gebouwd was.

  

Brunei was een leuke stop, mooie gebouwen gezien, musea en de mensen daar waren super vriendelijk.De volgende dag zijn we met de boot naar Sabah (Kota Kinabalu) gegaan en er staan ons hier weer een hoop avonturen te wachten. Morgen beginnen we met onze duikcursus, benieuwd hoe dat ons zal bevallen.

Mike is op zoek naar BJJ Borneo (lokale club), om weer eens te gaan trainen. Als we het kunnen vinden…. allemaal erg ingewikkeld.

Om te zien waar we nu zijn, zie onze route op Google Maps: Onze route

Borneo, Welkom in het Paradijs

Vanuit Singapore zijn we naar Johor Bahru gegaan om vanuit daar met het vliegtuig naar Kuching (Borneo) te vliegen. De eerste dag daar hebben we vooral wat informatie verzameld over wat er allemaal te doen is rond Kuching en dat bleek veel te zijn. We hebben een aantal dingen gedaan in de dagen daar op.

Een dagje zijn we naar Jongs Crocodile Farm geweest, een soort kleine mini dierentuin gespecialiseerd in krokodillen (ze hebben er zo’n 1000). We hebben allerlei soorten gezien, van babys tot krokodillen van 7 meter lang. Vooral het voeren was erg leuk. Ze hingen aan een touw boven het water een stuk vlees en de krokodillen sprongen uit het water op om dat vlees te pakken. Erg spectaculair om te zien.

     

De dag daarop zijn we naar de Fairy en de Wind caves geweest. De Wind caves zijn grotten zoals er 13 in een dozijn gaan, mooi, maar niet echt bijzonder. De Fairy caves daarentegen waren juist weer geweldig mooi, heel sprookjesachtig. De lichtval naar binnen toe was erg mooi en de grot was helemaal begroeid met allerlei planten. Je verwachte elk moment dat er elfjes zouden rondvliegen. Toen we bij de grotten waren hebben we een drietal maleisiers ontmoet die ons aanboden dat we wel mee mochten rijden naar een blauw (giftig) meer en de oerang oetang opvang. We waren met de bus heen gegaan en dat was een heel gedoe, dus dit vonden we een mooi aanbod. De rest van de middag hebben we met hun doorgebracht. Het blauwe meer was wel aardig, maar vooral de oerang oetang opvang was heel indrukwekkend. In dat centrum worden oerang oetangs weer voorbereid om terug te gaan naar de wildernis, ze hebben daar een heel groot stuk bos waar ze kunnen aclimatiseren en af en toe worden ze nog wat bijgevoerd. Wij waren er precies tijdens voedertijd en hebben meerdere apen gezien. Wat een mooie beesten.

    

Na Kuching zijn we naar Bako National Park gegaan. Dit is een klein national park dat aan de kust ligt, vlak bij Kuching. De reis er naar toe was al bijzonder, eerst met de bus naar Bako en daarna met een motorboot naar het park (park is niet over land bereikbaar). Hier vingen we de eerste glimps op van de mangrove bossen en een krokodil (slik, nu zonder hek). Een maal aangekomen hebben we ingechecked, gelunched en zijn we naar een strand gelopen op z’n 1 km afstand van het kamp. De wandeling was al erg avontuurlijk, door het regenwoud heen lopen, en op het strand werden we pas echt beloond. Er was namelijk helemaal niemand, het was een klein maar paradijselijk strand dat we helemaal voor ons zelf hadden. Er was ook veel wild life te zien, krabbetjes, vissen, spring visjes, een rog, te veel om op te noemen. Echt geweldig! We hebben hiervan genoten en ook nog heel ff gezwommen totdat een engelse “tokkie” familie het strand ook gevonden hadden.

   

 

De volgende dag zijn we een wat steverige wandeling gaan maken, naar een uitkijkpunt boven op een klif. Daar hebben we genoten van het uitzicht en het weer. Want het is in de jungle zo benauwd dat je na 5 minuten al drijf nat bent van het zweet. We dachten dat we in India al veel zweette, maar hier was het pas echt erg. Je bent de hele dag door en door weekt, en je t-shirt uithangen heeft geen nut, het droogt er ook niet. Maar boven op de klif stond een schuilhutje waar je in de schaduw kon zitten en er was een lekker koel briesje, heerlijk. Hierna zijn we naar een ander strand gelopen en hebben we daar nog even een uurtje gezwommen en daarna weer terug gelopen naar het kamp. S’avonds hebben we een nachtwandeling gedaan met een gids. Dit was ook wel erg spannend, helaas niet zo veel dieren gezien, maar wel veel opgestoken. De gids heeft veel uitgelegd over hoe je dieren kan opsporen, herkennen, enz. Dit was erg leerzaam en leuk.

   

De volgende dag hebben we echt een zware dag gehad, een tocht van 17 km door de jungle heen gelopen. Het pad was erg zwaar, maar de tocht was erg mooi. Tot vlak voor het einde vonden we het erg jammer dat we nog weinig echt wild hadden gezien, voor de proposcis apen (bedrijgde apen soort) hadden we nog niet gezien. Maar vlak voor we het kamp bereikte werden we getrakteerd op een hele grote groep van deze apensoort. Wat een mooie beesten. Zitten zo lekker rustig in de boom te genieten van hun bladeren. Deze apen zijn te herkennen aan hun grote neus, en het was een appart gezicht om te zien.

  

Nu zijn we weer terug in Kuching en genieten we nog na van Bako. Onze eerste indruk van Oost-Maleisie is erg goed. De mensen hier zijn super vriendelijk en behulpzaam. Het eten is heerlijk, lijkt wel wat op indonesisch, veel nasie, geroerbakte groentes en sausjes. En de natuur is ADEMBENEMEND MOOI. Tot nu toe vermaken we ons hier prima en blijven waarschijnlijk nog wel een tijdje op Borneo. Onze volgende bestemming is Miri waar ons avontuur weer verder gaat.

Genieten in Singapore

Na ons bezoekje aan de dierentuin hebben we het even lekker rustig aan gedaan de dag daarna. Alleen even naar Little India geweest om te kijken hoe dat er uitzag. Dit was wel aardig, maar omdat we net 2 maanden in India geweest waren was het niet zo interessant voor ons. Zondag zijn we vervolgens eerst naar het Asian Civilization Museum geweest. Daar zijn allerlei historische voorwerpen te zien uit heel azie. Was erg interessant en leuk om te zien. De rest van de middag hebben we rond gehangen in China Town, een erg leuke wijk. Overal van die chinese markt kraampjes, eten, etc. We hebben hier lekker rond geneusd tussen al die rommel. Verder zijn we ook nog een moskee in geweest die open was voor publiek. Hier hebben we een tijd gepraat met een lid van de moskee en hebben we een dienst bijgewoond. Dit was erg interessant omdat wij beide nog nooit binnen in een moskee zijn geweest.

    

De dag daarna zijn we naar Wild Wild Wet geweest, een openlucht waterpark. Er waren hier wel gave glijbanen, eentje waar je met 6 man in een band zit en een hele brede glijbaan afglijd/draait, een half pipe die echt een super kick geeft, een glijbaan in het donker en verder nog wat kinderglijbanen, groot golfslagbad en stroomversnelling. We hebben ons hier wel vermaakt.

Verder hebben we in Singapore niet zo veel gedaan, lekker bij gekomen, wat rondgelopen en dingetjes geregeld die we nog moesten doen. We hebben erg genoten, Singapore is een geweldige stad met van alles wat, leuke sight seeing, pretparken, dierentuinen, musea, voor ieder wat wils. Ook is het een geweldige stad om te shoppen, het hele centrum is 1 groot winkelcentrum met de ene Mall na de andere. In de tijd dat wij er waren was er de grote Singapore Sale, waarbij alle winkels hun producten in de aanbieding gooien waarbij je vaak 50% korting krijgt op alles (en het is hier al iets goedkoper dan in Nederland). Nog even wachten en we vliegen naar Borneo vanuit Johor Bahru (net over de grens) en we staan te popelen om aan het volgende avontuur te beginnen.

Voor de reis die we tot nu toe afgelegd hebben zie: Kaart van de reis

Beesjes in Singapore

Woensdag 4 juni zijn we dan in Singapore aangekomen. De vlucht was perfect, we waren met JetAirways gevlogen en dat was prima. Ze hadden heerlijk eten aan boord en iedere stoel had zijn eigen pc voor zich zitten met films, muziek en games daarop. Op het vliegveld aangekomen voelde het al goed. De mensen waren zo behulpzaam, we kregen allemaal folders en kaarten van de stad en ze legde ons uit hoe we met de metro naar het centrum moesten komen. Allemaal prima geregeld, wel wat anders dan we gewend waren.

We hadden snel ons hostel gevonden, openbaar vervoer hier is prima, je bent in 25 minuten met de metro van het vliegveld in het hart van het centrum. Die avond hebben we genoten van een lekkere maaltijd. Er zijn hier zo veel restaurantjes en eettentjes, en je kan er eten van over de hele wereld krijgen. Singapore is echt een culinaire stad. De volgende dag hebben we rustig aan gedaan, wat informatie verzameld en zijn we naar de bios geweest (Indiana Jones and the kingdom of the crystal skull).

Vrijdag zijn we naar de Singapore Zoo en de Night Safari gegaan, dit was harstikke leuk. S’ochtens zijn we eerst naar de zoo gegaan. Dit was echt een mooie dierentuin, een van de mooiste die we gezien hebben. Ze hebben dieren die je maar in weinig andere dierentuinen tegen komt, zoals komodo varanen, ijsberen, witte bengaalse tijgers en een hoop andere kat-achtige (luipaard, aziatische leeuw, kleinere katten, etc), veel reptielen, grote vleermuizen, en natuurlijk de gebruikelijke dieren die je in bijna alle dierentuinen tegen komt. We hebben echt genoten, vooral van de olifanten show waarbij olifanten allerlei kunstjes en werkzaamheden met boomstammen verrichten, het voeren van de ijsberen waarbij ze een levende vis in het water gooide die hij vangde. De komodo varaan was ook erg indrukwekkend, imposant beest. Rondlopen in deze dierentuin is alsof je de hele tijd in de Bush van Burgers Zoo loopt, zelfde klimaat en plantengroei. We hebben erg genoten. Zie de foto’s om een beeld te krijgen.

S’avonds zijn we naar de Night Safari gegaan, dat is een dierentuin die s’avonds half 8 pas open gaat wanneer het donker is. Je rijdt dan met een karretje door het park tussen de beesten door. Overal staan lampen en fakkels om alles te verlichten. Sommige kleine stukjes mag je lopen, andere delen van het park zijn niet toegankelijk te voet. Het geeft wel een mooie sfeer als je in het donker door de jungle rijdt/loopt. In sommige delen van het park lopen de dieren redelijk los, wat roosters zorgen er voor dat ze niet weg gaan uit hun gebied. Vervolgens kun je daar met de karretjes tussendoor rijden. Helaas hebben we niet veel foto’s hiervan, omdat het bijna onmogelijk was om in het donker de dieren goed vast te leggen (althans niet met onze camera).

         

India sucht ein neue Superstar

We zijn nu stiekem toch naar Singapore gegaan. We zijn Indiers wel een beetje zat. Omdat waarschijnlijk de posts alleen maar mooie dingen laten zien en wellicht mensen een verkeerd beeld hebben gekregen, hebben we deze post geschreven. Dus heb je plannen om naar India te gaan: Lees het volgende en weet in iedergeval waar je aan begint. Voor ons was het merendeel van India (de trek niet inbegrepen) geen vakantie, maar meer een overlevingstocht in de jungle van corruptie, smerigheid & drukte.

Na twee maanden zijn we er wel klaar mee. Het leven van een wandelende geldbuidel c.q. popster gaat je dan helemaal de keel uithangen. Iedereen wilt:

• Met je op de foto, zelfs als je zegt dat je er geen behoefte aan hebt doen ze het toch (25x per dag is irritant!).
• Weten waar je vandaan komt. Een gesprek met je aanknopen, maar uiteindelijk willen ze geld van je of je een poot uitdraaien. (Zelfs bij officieele overheids instellingen!) We vertellen ze daarom maar dat we uit Disneyland komen, of uit het Kingdom of far far away (Shrek).
• Na 3x nee gezegt te hebben, blijven ze achter je aanlopen en allerlei vragen stellen. We hebben een belangrijk woord geleerd van een Indier. Opzouten! (Chala Chala)

Je ziet hier veel “arme” bedelaars. Wij geven ze nooit wat, want het is gewoon een goed inkomen wat ze met bedelen verdienen. Bovendien zijn wij tegen het geven van geld aan bedelaars, het lost hun probleem niet op. Als ze geld willen moeten ze werken, net als alle andere mensen. Sommige toeristen geven een gemiddeld dagloon (150 roepies). Niet echt handig… Soms komt er een hele creap show langs met stompjes, misvormde gezichten, kromme ruggetjes, vreemde vlekken op de huid, etc. In het begin shockeerd het nog, maar je krijgt snel genoeg wat eelt op de ziel.

Michael dacht in Nederland nog om misschien wel een auto te huren hier! FOUT! Hier wordt echt belachelijk gereden, we hebben meerdere keren gedacht dat ons laatste uur geslagen was (in de bus). De gekste stunts worden hier, niet zelden, uitgehaald zoals: met zijn drieen (twee vrachtwagens en de bus) naast elkaar rijden op een twee baans weg (met tegenliggers), inhalen voor blinde bochten, op de rand rijden van de afgrond. We zijn vast heel veel vergeten, maar wij weten inmiddels waarom dit het gevaarlijkste land is om op de weg te rijden.

En wellicht de grootste ergernis, afval en vervuiling! Wat is het hier smerig en zijn de mensen echt varkens. Een vader die uitlegt aan zijn zoon dat hij moet pissen bij de voordeur van het restaurant. En groepen Indiers die verbaast naar ons kijken als wij zo geirriteerd kijken naar het voorval. Iedereen pist en schijt toch overal:S. Alles wordt op straat geflikkerd, afval, pis, mensenstront en koeienstront (soms met voetstappen erin;)) Het land is echt zo smerig, dat je nergens meer frisse lucht kan vinden (behalve hoog in de bergen). Je kan plakjes snijden van de lucht, zo smerig.

Bij het verlaten van het land hebben ze het nog geprobeerd: Wij moesten ineens 180 roepes per persoon betalen om te mogen wachten in de wachtruimte :P. Dan maar een andere ingang: Toen was het 30 roepies, de prijs die iedereen betaalde.

En toch ondanks alles zijn we blij dat we het gedaan hebben. We hebben een hoop mooie en leuke dingen meegemaakt, maar helaas is het contrast erg groot. Naast al die mooie dingen heb je ook veel verschikkelijke dingen. Wij zullen waarschijnlijk niet meer zo snel als toerist in India komen. 

   

Op de weg terug

Na onze trek hebben we eerst eens een lekkere relax dag genomen in Bageshwar. Lekker uitslapen, lekker eten (geen dal fry met rijst en roti), tv kijken en niks doen. Dit was ook niet zo lastig, aangezien alles die dag dicht zat. De dag ervoor heeft er een bus ongeluk plaatsgevonden waarbij de bus bageshwar-almora (die wij een week eerder hadden) is verongelukt, 90 doden. Het gekke was, dat alles gesloten was, behalve de bussen, die reden gewoon. Indiase logica:S. Tijdens deze rustdag is Mike naar de barber geweest en heeft zich laten scheren en een gezichtsmasage. Dit was erg aangenaam.

  

Na de rustdag zijn we naar Joshimath gegaan, een lange reis, 4 jeeps, 2 bussen en 13 uur reizen. Ons plan was om daar de Valley of Flowers National Park trek te doen en naar Hem Kund te gaan, maar het pelgrims-seizoen was dit jaar zo vroeg dat toen wij daar kwamen het afgeladen was met pelgrims. Dit betekend een gigantische drukte en je wordt overal afgezet, prijzen schieten de lucht in. We vonden dit maar niks en zijn daarom de volgende dag om 5 uur s’ochtends de bus weer ingestapt om naar Rishikesh te gaan. Dit duurde wat langer dan gedacht, want er was die nacht een landslide geweest waardoor we 6 uur vast hebben gestaan in de brandende zon. Om 9 uur s’avonds kwamen we daar eindelijk aan en hebben we snel een hotel gevonden.

    

In Rishiskesh hebben we lekker rustig aan gedaan. Onze lichamen waren gesloopt na de trek en 2 lange reisdagen en hadden wel wat rust verdient. Het restaurant in het hotel was geweldig! We hebben in heel India niet zo’n plek gezien waar zo veel verschillend en lekker eten te krijgen was. Ze hadden eten van over de hele wereld, italiaans, burgers, mexicaans, grieks, chinees, tibetaans, israelisch en een duitse bakker. Dus elke dag zijn we begonnen met lekkere broodjes en s’avonds een heerlijke maaltijd, elke dag een andere keuken. Normaal in India kun je bijna alleen indies eten, soms een keer chinees, maar daar houdt het wel bij op. Dit was dus genieten voor onze buikjes.

Rishikesh is een echte hippie stad. Overal waar je kijkt zie je mensen die nog in de hippie tijd leven. De stad staat ook bekend als de yoga hoofdstad van de wereld, nadat vele jaren geleden de Beatles hier elkele maanden hebben doorgebracht. Wij vonden het vooral een drukke vieze stinkstad, zoals er zo veel zijn in India. Maar we hebben er ff heerlijk kunnen uitrusten en op krachten kunnen komen in het hotel.

Na 3 dagen niks gedaan te hebben in Rishikesh zijn we naar Haridwar gegaan om daar een trein te nemen naar Amritsa. Toen we daar aankwamen bleek dat alle treinen waren uitverkocht en we konden geen ticket meer krijgen. Omdat we niet die hele reis per bus wilde maken hebben we besloten om Amritsa over te slaan en naar Delhi te gaan met de bus. In Delhi aangekomen kregen we hetzelfde probleem om een trein ticket naar Varanasi en Clcutta te krijgen. De treinen waren de komende 2 weken vol geboekt. Na alle opties te hebben bekeken (hogere/duurdere trein klasse, vliegen, bus) hebben we besloten om ook Vranasi en Calcutta over te slaan, het was of 2 weken wachten, of veeeeels te veel geld betalen (200 euro p.p.) of veeeeels te lang in de bus zitten (ca. 40 uur).

Toen we wisten dat we dat allemaal over gingen slaan, hebben we een vlucht geboekt naar Singapore. We vliegen woensdag 4 juni om 8.50 naar Singapore vanuit Delhi Indira Gandhi International Airport met JetAirways naar Singapore. Tot die tijd hebben we ons vermaakt door een toer door delhi te maken en naar Agra te gaan. Delhi was wel aardig, maar niet echt bijzonder, gewoon een grote stad. Een paar wel aardige gebouwen, maar verder niet veel. Agra was ook wel aardig. We zijn niet in de Taj Mahal geweest, maar hebben er alleen van de buitenkant naar gekeken. We hebben al zo veel paleizen, forten, etc gezien dat we het wel geloofde. Bovendien vroegen ze een absurt hoge entree prijs (20 Rs (30 cent) voor Indiers, 750 Rs (13 euro) voor buitenlanders), dat we dit echt afzetterij vonden. In plaats daarvan hebben we het gebouw van een afstandje bekeken en hebben we de rest van de dag rond gereden door de stad (wat niet veel voorsteld).

   

   

Tijdens dit deel van de reis zijn we er achter gekomen dat reizen in India heel lastig kan zijn. Het land is zo overvol, treinen te vol zijn. Omdat wij niet weken van te voren onze reis kunnen boeken is er voor ons dus veel afgevallen. Helaas, we moeten amritsa en varanasi missen. Maar er staan ons nog zo veel avonturen voor de boeg, dat dit niet zo erg zal zijn. We zijn klaar met India en staan te popelen om naar Singapore te gaan. We tellen de dagen af!

Wandelen in Uttaranchal

Vanuit Ramnagar zijn we naar Almora gegaan dat een stukje verder op ligt (maar toch nog 6 uur reizen is). Daar zijn we eerst in een hotel terecht gekomen wat wel het ergste krot is waar we tot nu toe verbleven hadden. Het lekte, overal gaten in de meuren en vloer, geen warm water (soms helemaal geen water), super stoffig en tot slot nog een hond midden voor de deur die de hele nacht heeft lopen huilen. Het enige positive hieraan was de eigenaar, een oude man van 92 die graag de opa van iedere gast wilde zijn. De nacht daarna zijn we maar naar een ander hotel verhuist, want we wilde toch wel erg graag slapen.

Daarna zijn we naar Jageshwar gegaan, een klein dorpje niet ver van Almora waar allerlei tempels midden in het bos liggen. Hier hebben we lekker gerelaxed en wat gewandeld. Het was hier heerlijk rustig, maar een enkele auto per uur en lekker weinig mensen. We hebben een tochtje naar Old Jageshwar gemaakt wat boven op de bult ligt en vanaf waar je een prachtig uitzicht hebt. We werden rond geleid door een priester van een lokale Asram die graag onze gids wilde zijn. We hebben in het hotel later ook nog een kookles gehad van de kok van het hotel. Het personeel daar was super vriendelijk en we zijn echt tot rust gekomen.

 

Na Jageshwar zijn we naar Bageshwar gereisd. Hier hebben we onze tassen gestript en een deel achtergelaten bij het hotel. De volgende dag zijn we met de bus en shared Jeep naar Song gegaan, een klein dorpje waar onze tocht begon. De eeste dag was lood zwaar, van uit Song zijn we naar Lokaret gegaan dat zo’n 500 meter hoger ligt op 1600 meter. Daar hebben we een korte lunch pauze gehouden en toen begon de echte klim, nog eens 1200 meter klimmen om naar een pas van 2800 meter te gaan. Vlak voor de pas waren we helemaal uitgeput, maar als je dan op de pas komt en je ziet voor het eerst de 6000 meter hoge sneeuw pieken in de verte krijg je ineens een geweldige stoot energie. We hebben even kort genoten van het uitzicht en een foto van onze prestatie gemaakt en vervolgens 200 meter afgedaald naar Dakuri (2600 meter) waar we de nacht hebben doorgebracht (totale dag afstand 14 km). S’avonds in het donker hadden we vanuit daar een prachtig zicht op de door maanlicht verlichtte sneeuwtoppen.

    

De tweede dag zijn we vroeg opgestaan en zijn we eerst naar Kati gelopen waar we geluncht hebben. Kati (2200 meter) is het laatste dorp wat je tegenkomt, daarna is het alleen nog wat herdershutjes en de tourist rest houses (berghutten). Toen we lunch bestelde werd ons verteld dat het wel ff kon duren en we zagen al snel waarom, de aardappelen moesten nog vers uit de grond getrokken worden. Verser kun je het niet krijgen. Na de lunch zijn we doorgelopen naar Dwali (2700 meter) waar we weer overnacht hebben. De totale dag afstand was 19 km. De derde dag was echt zwaar. Vanuit Dwali zijn we naar Purkia (3200 meter) gelopen, daar hebben we ontbeten en onze tassen achter gelaten en zijn we doorgelopen naar de Pindari Gletsjer. Bij Purkia houdt ongeveer de boomgrens op en dat kan je merken. De lucht wordt heel snel ijler en ondanks dat we geen tassen mee hadden was het nog een zware wandeling. We zijn tot onderaan de voet van de Gletsjer gekomen op 3800 meter. Na een korte stop bij de Asram daar zijn we afgedaald naar Purkia en hebben we daar overnacht. Deze dag hadden we in totaal 19 km gelopen.

     

De vierde dag hebben we het lekker rustig aan gedaan, eerst lekker uitgeslapen en in het zonnetje genoten van een ontbijtje. Daarna zijn we terug naar Dwali gelopen waar we even kort gelunchd hadden en zijn daarna doorgelopen naar Katia (3200 meter) waar we overnacht hebben. Deze korte dag was maar 11 km. De volgende dag heeft Jantien Mike wakker gezongen omdat het zijn verjaardag was. Als kadotje zijn we naar de Kafni Gletsjer gelopen. We hebben onze tassen in Katia achtergelaten en zijn zonder tassen naar boven geklommen. We hebben maar kort van het uitzicht kunnen genieten boven, want het weer begon te betrekken. Bij Katia hebben we een korte lunch gehouden en zijn daarna weer afgedaald naar Dwali. Na 18 km kwamen we daar net op tijd aan want het begon toen pijpenstelen te regenen en heeft de rest van de middag en nacht doorgeregend.

   

De zesde dag zijn we van Dwali naar Kati gelopen, dit is maar een korte afstand (11 km), maar we waren gestopt omdat Jantien last kreeg van haar knieen. In Kati zijn we in een cottage gebleven, onze eigen bungalow net buiten het dorp. Dit was echt super relaxed, wat een luxe, onze eigen kamer, eigen toilet en verranda. Bij de bungalow zat ook nog een uitzicht torentje met een hangmat er in. Hier hebben we de rest van de dag gerelaxed en de volgende dag ook. We konden wel wat rust gebruiken, ff lekker genieten van de rust en het uitzicht. We hebben hier veel spelletjes gespeeld met twee andere trekkers die we tijdens onze trek al ontmoet hadden en het was dus weer erg gezellig.

   

Na een dag rust zijn we in een keer van Kati terug gelopen naar Song, 23 km en 800 meter klimmen en 1800 meter afdalen. Dit was een super slopende dag, maar hebben het gehaald. We kamen strompelend bij de Jeeps aan en zijn vervolgens terug gegaan naar Bageshwar waar we onszelf eens lekker verwend hebben met een koude douch en frietjes. We waren wel eens aan iets anders toe dan rijst met dal fry en roti (wat we twee maal daags aten voor lunch en avondeten).

  

We hebben echt genoten van deze trek. Lichamelijk waren we echt uitgeput, maar wat hebben we genoten. De mensen die die dorpjes zijn zo aardig en oprecht vriendelijk en dat zie je niet veel meer in India. Op naar het volgende avondtuur!

Voor de reis die we tot nu toe afgelegd hebben zie: Kaart van de reis

Corbett National Park

Wat heerlijk, die rust hier in Ramnagar (aan de rand van het national park). Een rustig dorpje zonder veel hectiek. We hebben een safari kunnen regelen samen met twee anderen.  Dit bestaat uit een nachtsafari buiten het nationale park en twee dagen in het park met een overnachting, ochtend safari en avond safari.  Dit alles inclusief jeep en bestuurder en de prijs viel mede door het delen met anderen behoorlijk mee (70 euro voor twee dagen met zijn tweeen alles inclusief).

We vertellen niet zoveel bij de foto’s, daar is niet zoveel uitleg bij nodig

  

  

  

  

We hebben vooral genoten van de rust en natuur. Dit smaakt naar meer dus gaan we nu naar Almora om proberen een trek te regelen. Dit betekent dat we weg gaan uit de bewoonde wereld (met electriciteit) en kan het even duren voor de volgende post.

P.S: Hier is een link naar de route die wij hebben afgelegd tot nu toe: http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=101655749372874486683.00044cb86b6bbf9e72377&ll=24.607069,78.837891&spn=19.107527,39.726562&z=4

Jaipur

Vanuit Udaipur zijn we aangekomen in Jaipur. Een grote drukke stad waar we opgewacht werden door horden riksja-drivers die allemaal zeer wanhopig waren. Daarom hebben we maar een sprintje getrokken en gelopen naar het hotel (was niet zo ver).

We hebben een rondtour gedaan langs alle grote sites. De palace of the winds (een raam voor elke vrouw), een 200 jaar oude observatorium met klassieke zonnewijzers, vele forten en als klap op de vuurpijl een tochtje op een kameel. (niet aan te raden voor mannen )

   

De tocht was mooi, maar ook weer niet te speciaal (met uitzondering van de kameelrit). We hebben inmiddels al zoveel tempels en paleizen gezien. Wij snakken naar rust en natuur. Op naar Corbett!

  

Na Jaipur zijn we doorgereisd naar Ramnagar (met een stop in Delhi). Wij blijven verbaast over hoe vol de goedkope klassen zijn in de trein. Mensen zitten op het wc, dak, hangen uit de deuren om maar mee te mogen (hihi… en wij maar klagen over de NS).